Strips met een achtergrond

Vaak wordt een stripboek(je) gezien als een lummelig boekje, dat na het lezen en bladeren leidt tot simpel lachen of boos worden. Zoals er meer is tussen hemel en aarde, zo is er meer te ontdekken in de wereld van de stripboeken. Bovenstaande uitgave van Suske en Wiske is gebaseerd op het inmiddels eeuwenoude verhaal van Reinaert de vos. Het verhaal is knap overgezet naar de hedendaagse realiteit.

Ook dit verhaal van Lucky Luke heeft een (historische) achtergrond: de aanleg van de telegraafverbindingen dwars door de Verenigde Staten. De indianen hadden toen nog, grotendeels, hun eigen land in handen. Ook is er een tekenfilm van deze strip gemaakt. Zeker de moeite waard om nog eens te zien hoe het allemaal is gegaan met de Europese "kolonisten".

Dit stripboek is een uitgave van de Integrale Kankercentra (Nederland/België). Op speelse wijze worden de risico's van roken, drinken, zonnen en meer onder de aandacht gebracht. Na het lezen toch nog eens nadenken...

 

Ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van het Kennemer Gasthuis, ontstaan door de samenvoeging van het Joannes de Deo, het St. Elisabeth Gasthuis (beide te Haarlem) en Zeewegziekenhuis in Velsen, is dit stripboek uitgegeven. Een heel creatief idee. Bij het vijfjarig bestaan was een (klassiek) geschiedkundig boek uitgegeven.

Dit stripboek was het Nationaal Geschenk 2005, zestig jaar na de Bevrijding. De strip is door het Ministerie van VWS geschonken aan leerlingen van het Voortgezet Onderwijs. Het is geproduceerd door de Anne Frank Stichting en het Verzetsmuseum Friesland. Eric Heuvel heeft samen met vele anderen de oorlogstijd van 40'45 op een rustige manier gepresenteerd aan de hedendaagse jongeren.

Geen "zware" graphic novel, maar een "gewone" strip vertelt één van de klassiekers van de bijna vergeten Jules Verne. Ook hier uiteraard, net als in het boek: alles komt goed.

Op het ogenblik is er veel oorlogsgeweld in de wereld, reden om met dit bekende stripboek het weblog af te sluiten. Helaas: het ene beest is dood, maar er zijn weer nieuwe!

Les Très Riches Heures - Gebroeders Van Limburg

December vorig jaar (2013) is op dit weblog aandacht besteed aan de getijdenboeken van Katherina van Kleef en Yolande van Lalaing. Ook werd vermeld, dat er nog meer Nederlandse Meesters zijn, die getijdenboeken hebben geïllustreerd (catalogus Rijksmuseum Het Catharijneconvent). Bijvoorbeeld de Gebroeders Van Limburg, die onder andere bovenstaand getijdenboek magnifiek hebben verzorgd. In 2005 is in het Museum Het Valkhof een tentoonstelling van bovenstaand en andere boeken gepresenteerd.

Behalve de catalogus van Museum Het Valkhof is er nog een compacter boek van Les Très Riches Heures uitgegeven door ICOB cv, Alphen aan de Rijn. Voor wie Getijdenboeken een "nieuwe wereld" is, loont het zeker de moeite om beide boeken aan te schaffen.

De herinnering aan de Gebroeders Van Limburg wordt ook op een andere manier dan de getijdenboeken levend gehouden nl. door de Stichting Gebroeders Van Limburg en een Festival van de Gebroeders Van Limburg. De beide websites bieden een enorme hoeveelheid aan informatie. Zonder overdrijving kan gesteld worden, dat Gebroeders Van Limburg geschiedenis hebben geschreven. Interessante details zijn onder meer: de Gebroeders van Limburg hebben het niet kunnen voltooien door hun overlijden; een ander heeft het afgerond; het boek is opnieuw ingebonden; het is in het bezit geweest van verschillende eigenaren.

Getijdenboeken van Katherina en Yolande

Het jaar loopt ten einde en de feestdagen komen er aan. Tijd om eens over alle gebeurtenissen van het afgelopen jaar na te denken, zeker in de persoonlijke omgeving. Ook tijd om eens een Getijdenboek ter hand te nemen; helpt bij het relativeren van alle problemen. Museum Het Valkhof, Nijmegen,  heeft in 2009 een tentoonstelling gemaakt over het Getijdenboek van Katherina van Kleef. Bovenstaand boek is een Engelstalige catalogus van de tentoonstelling. Werkelijk een prachtboek en wie eenmaal leest, blijft lezen.

Voor wie de grote catalogus toch wel te omvangrijk is: een Nederlandstalige compacte catalogus van dezelfde tentoonstelling biedt zeker ook heel veel informatie. Ook dit boek is uitmuntend verzorgd.

Een "glimp" van de website van -The Morgan Library & Museum- in New York. In deze bibliotheek/museum bevindt zich na veel verwikkelingen het (bijna complete) Getijdenboek van Katherina van Kleef. Het getijdenboek is zelfs gesplitst geworden en later weer samengevoegd. Ook deze gang van zaken is in de catalogi te lezen.
De website biedt onder meer een kijk op liefst 129 afbeeldingen met toelichting en een aantal videoclips over het getijdenboek.

Uiteraard zijn er meer getijdenboeken gemaakt, maar niet alles is bewaard gebleven. Een getijdenboek, dat wel bewaard is gebleven: het Getijdenboek van Yolande van Lalaing, de kasteelvrouwe van Brederode. De Kastelenstichting Holland en Zeeland heeft in 2009 haar jaarboek hieraan gewijd. (In september 2011 was in de ruïne van Brederode een kleine expositie over Yolande van Lalaing ingericht). Het boek is een mooi document met  heel veel informatie en perfecte illustraties. Niet alleen het getijdenboek en het leven van Yolande komen aan de orde, maar ook bijvoorbeeld De Brederodekroniek, de librie van Batenstein en de ridder Jacques van Lalaing.
Dit getijdenboek bevindt zich eveneens in het buitenland: de Bodleian Library in Oxford, United Kingdom, de oudste openbare bibliotheek van Europa, maar het getijdenboek is niet te bezichtigen.
Overigens is van beide getijdenboeken de vervaardiger niet bekend, daarom wordt de aanduiding: de Meester van ... gebruikt.

Voor wie zich verder wil verdiepen in de getijdenboeken is dit boek/deze catalogus (uitgeven door het Rijksmuseum Het Catharijneconvent in combinatie met The Pierpont Morgan Library) een welkome bron van informatie.Verschillende getijdenboeken en hun vervaardigers worden uitgebreid toegelicht en het wordt de moeite waard om te gaan vergelijken.

Wilhelminasluis, Zaandam, wordt vernieuwd

De Wilhelminasluis, de laatste sluis van de Zaan richting Noordzeekanaal, wordt in 2014 vernieuwd. Het is een omvangrijke en ingrijpende vernieuwing, omdat ook de Wilhelmina- en Beatrixbrug worden vervangen. Het meest ingrijpende is wel de totale afsluiting van de sluis nl. twee maanden. De planning voor de vernieuwing draait nu reeds op volle toeren.

 

Het scheepvaartverkeer wordt al op de hoogte gebracht van de komende veranderingen. Aannemer Heijmans heeft het karwei op zich genomen. De sluis dateert uit 1903! De capaciteit (breedte en diepte) voldoet niet meer in deze tijd.

Naast de Wilhelminasluis bevindt zich nog een kleine sluis. Een mooi historisch stukje van de Zaan en Zaandam

Naast de Wilhelminasluis bevindt zich het Zaangemaal. Hier een kijkje op de pompen (kattenrugtype), die per uur 2400 kubieke meter water lozen. Samen met gemaal de Helsdeur in Den Helder houdt het Zaangemaal de Schermerboezem op peil.

Op de buitenzijde van het gemaalhuis is een opengewerkte tekening, exploded view, van het gemaal met toelichtende tekst aangebracht.

 

In de gevel van het nabijgelegen restaurant Castell bevindt zich bovenstaand tableau/gevelsteen.

Als afsluiting een kijkje vanaf de Wilhelminasluis richting de Zaan met in de verte de oude vertrouwde Verkadefabriek.
- De vernieuwing van de Wilhelminasluis is een onderdeel van het project "Vaart in de Zaan"-

Pin-Up & Striptease in retro

Bij uitgeverij Taschen is een formidabel boek over Amerikaanse Pin-Ups uit vervlogen tijden verschenen. De auteurs zijn Charles G. Martignette en Louis K. Meisel.
Bekende schilders/tekenaars als Gill Elvgren, Bill Medcalf, Alberto Vargas en de vrouwelijke kunstenares Zoë Mozert treden voor het "voetlicht". In de periode waar het boek over gaat, werden de afbeeldingen met de hand getekend of geschilderd (b.v. olieverf of plakkaat). 

 

Een boek over Betty Page, uitgegeven door uitgeverij Taschen. Zij was een bekend Pin-Up model, maar kreeg ook kritiek door haar bondage foto's. Harald Hellmann schreef de inleiding. De fotograaf Irving Klaw speelde een belangrijke rol in haar leven en werk. Later nam de fotografe Bunny Yeager deze rol over.

Op de voorpagina van deze Titanic staat Betty, uit de strip The Rocketeer. De tekenaar Dave Stevens werd bij het tekenen van Betty door Betty Page geïnspireerd.

De uitgave A pictorial history of Striptease heeft als ondertitel -100 years of undressing to music. De auteur is Richard Wortley, de uitgever Octopus, London. Het is een boek, dat op een nuchtere manier de geschiedenis van de striptease vertelt. De toon is zelfs enigszins zakelijk.
                                                                          ■■■
Wat in al deze jaren als een rode draad door bovenstaande geschiedenis liep, was het dragen en de symboliek van de nylonkous (nu vervangen door de panty). De fotograaf Elmer Batters heeft met de nylonkousen "geschiedenis" gemaakt. Zijn model Caruska was zeer bekend in die tijd. Een bekend boek over haar is: Caruska Sittings, ook uitgegeven door Taschen.
                                                                          ■■■

Terwille van de symmetrie wordt afgesloten met een publikatie over Alberto Vargas (1896-1982). Een uitgave van Taschen onder redactie van Gaby Falk, Köln. Het boek bevat een overzicht van een deel van de produktie van Alberto Vargas gedurende de jaren 20-50 van de vorige eeuw. Filmsterren als Ann Sheridan, Greta Garbo, Jane Russell,  Ava Gardner, Anna Sten, passeren de revue naast zijn eigen vrouw Anna Mae en onbekende modellen.

Cultureel Erfgoed omgeving Halfweg

De gemeente Haarlemmerliede en Spaarwoude heeft een boekje gepresenteerd met een overzicht van alle monumenten in de gemeente. Gezien de bouw van het nieuwe (vroeger was er ook een station!) station èn de ontwikkeling van Sugar City wat extra aandacht voor Halfweg en omgeving.

In Halfweg, omgeving voormalig CSM-terrein/Sugar City, zijn nog steeds drie sluizen, die een stukje geschiedenis vertegenwoordigen. De deuren zijn verwijderd, maar de sleuven zijn nog intact. Op de foto is de kolk van de Oostersluis te zien. De (stenen) sluizen dateren van 1558, voor die tijd waren er twee houten sluizen.

 

Bij deze sluis is nog de zijkant te zien van de houten spoorbrug (?) van de spoorlijn Amsterdam-Haarlem, die in  1839 werd geopend. Actuele achtergrond-informatie over de sluizen:

http://www.nebest.nl/projects/detail/26/143/VariantenonderzoekuitwateringssluizenteHalfweg.html?firmMenu=-1|16

Bij de Oostsluis zijn nog overblijfselen te zien van de ijzeren spoorbrug (1868), met dwarsliggers, van de lijn Amsterdam-Haarlem.

 

Op dit terrein, tussen West- en Middensluis, bevinden zich aan de rechterkant nog resten van het Reduit Défensif Halfweg, gebouwd in 1812 op last van Keizer Napoleon. Het nieuwe station ligt langs een historische plek. Meer info:

www.stelling-amsterdam.nl/bunkers/halfweg-reduit 

Ook recentere constructies zijn nog veel te zien b.v. leidingdoorvoeren  (voormalige CSM) via de sluizen.

Verderop staat het Boezemgemaal Halfweg, met dienstwoningen op letterlijk historische bodem.

Bureau Monumentenzorg & Archeologie van de gemeente Amsterdam heeft een brochure (AAR 12) gepubliceerd over dit gebied. Deze brochure bevat o.m. interesante foto's en is te vinden op:
http://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&ved=0CDEQFjAA&url=http%3A%2F%2Fwww.amsterdam.nl%2Fkunst-cultuur-sport%2Fmonumenten%2Fpublicaties-0%2Famsterdamse%2Famsterdamse-0%2F12-boezemgemaal%2F&ei=r8aHUozeEZD30gW1y4CoCg&usg=AFQjCNE8dq_7tdeZ00IjheFEsJMJtrVs6Q&sig2=6XtNzpPkOx5eOyt7SbBKuQ

Vanaf het uitzichtpunt bij het volkstuincomplex De Groote Braak valt ook nog te genieten van de herfsttinten in de omgeving.

Eenmaal van Marina van Goor

Op deze locatie, Bos en Lommerweg vlakbij de Kolenkit, heeft Marina van Goor haar Eenmaal restaurant geopend. De testfase is nog in gang. In principe gaat het restaurant één keer in de maand vier avonden (19-22 uur) open. Het restaurant is bedoeld voor mensen, die alleen en ook alleen aan één tafel willen (of proberen!) eten. Het alleen eten in een restaurant gaat niet iedereen gemakkelijk af. Marina wil dit spanningsveld gaan doorbreken. Overigens zijn sommige restaurants niet "happig" op een één- persoonsbezoeker, dat maakt het ook niet makkelijker voor de eenling.

Marina van Goor, in het midden van de testgroep van begin oktober, is sociaal ontwerpster. Haar ontwerpbureau is "gericht op het ontwerpen en uitvoeren van concepten met veelal een maatschappelijke relevantie".

 

Ook zitjes voor één persoon worden uitgetest.

De Groene Amsterdammer heeft reeds een artikel aan het fenomeen Eenmaal gewijd.

En als je alleen hebt gegeten, kun je altijd nog een gesprekje voeren aan de counter.

De (voorlopige) menukaart. Na de testfase wordt gekeken of ook eenvoudige maaltijden geserveerd gaan worden.

Dankzij steun van de Stichting Doen heeft Marina van Goor dit projekt kunnen starten. Ook stadsdeel West en andere wijkgebonden instanties hebben support verleend.

 Onderstaande link geeft meer informatie over Eenmaal van Marina van Goor

 http://ontwerpstudiomarinavangoor,blogspot.com