Begraafplaats Vredenhof en Villa Westerpark

Tot enige tijd geleden was dit, vanaf de Haarlemmerweg, Amsterdam, het zicht op de aula van Begraafplaats Vredenhof (onderdeel van de PC Hooft Groep). De aula (1897) is een ontwerp van architect A. Salm.

 Na het verwijderen van de struiken langs de slootkant is dit het nieuwe "gezicht" van de aula. 

 

En zo gaat de aula uiteindelijk worden na een ingrijpende verbouwing tot restaurant met hotelfunctie. Niet alleen de aula wordt verbouwd, maar er gaat meer gebeuren. De laatste jaren daalt het aantal begrafenissen fors, oorzaak van ingrijpende veranderingen op de begraafplaats. (Villa Westerpark is geen onbekende naam, de Amsterdamse koopman P.J. Carst (1829-1884) bezat een villa met die naam).

De ingang/toerit wordt ook aangepast en het klassieke hek wordt verplaatst. De entree tot de begraafplaats wordt naar achteren gebracht. Begraafplaats en aula worden gescheiden toegankelijk gemaakt.

De wachtruimte wordt gesloopt en de nieuwe komt op de plaats van de huidige loods voor materiaal- en apparatuuropslag. 

De loods voor materiaal- en apparatuuropslag wordt gesloopt (hier komt de nieuwe wachtruimte) en wordt opgebouwd op het opslagterrein aan het einde van de begraafplaats.

Achter dit hek bevindt zich een opslagterrein( eindgedeelte van de begraafplaats), hier wordt de opslagloods voor materiaal- en apparatuuropslag opnieuw gebouwd.

Het teruglopend aantal begrafenissen gedurende de laatste jaren, heeft geleid tot een ingreep in de bedrijfsvoering op begraafplaats Vredenhof.

Rhapsody: het begin is er!

De laatste lege plek in de Kolenkitbuurt wordt "opgevuld". Het bouwproject Rhapsody komt op het lege terrein van het voormalige Jan Van Schaffelaarplantsoen.

Het terrein heeft een geschiedenis: oorspronkelijk waren hier een brandweerkazerne en een ambulancepost gevestigd. Toen de ambulancepost werd opgeheven, werd een jongerencentrum opgericht in de vrijgekomen ruimte. Uiteindelijk verdwenen de brandweerkazerne en het jongerencentrum en werd de bebouwing gesloopt. Bovenstaande vlakte bleef over en werd voor buurtactiviteiten gebruikt.

Het terrein is bouwrijp gemaakt en op de achtergrond zijn de zgn. Piggelmeehuisjes te zien. Oorspronkelijk woningen voor oudere mensen, die op die manier toch in de buurt konden blijven wonen. Aan de andere kant van de ringweg A10 stonden deze huisjes eveneens, daar ook gebouwd als onderdeel van een woonconcept. Helaas zijn de huisjes in het oudere deel (Bosleeuw) van Bos en Lommer gesloopt, waardoor een stuk samenhang uit de woonomgeving is verdwenen.

Zo gaat Rhapsody er van bovenaf uitzien. Een combinatie van drie woonblokken langs de A-10, een fors blok langs de Bos en Lommerweg (naast een deel van het zgn. bruggebouw) en drie losse blokken "in de luwte".

Voordat de bouwput gegraven kan worden, moet eerst een damwand vlak langs de A-10 worden getrild, een secuur karwei. Voor het ter plaatse brengen van de zware apparatuur en het materiaal is een versterkte oprit aangelegd.

Als alles volgens plan verloopt, gaat Rhapsody er zo uitzien.

Straatnaamborden Zuidelijk Veld, Kolenkitbuurt

Amsterdam hangt, uiteraard, vol met straatnaamborden. Op de foto een klassiek straatnamenbord uit het Zuidelijk Veld, Kolenkitbuurt, Amsterdam Bos en Lommer.  Ernest Staes is de titel van een boek van de Vlaamse schrijver en advocaat Anton Bergmann.

De nieuwbouw in het Zuidelijk Veld heeft naast het "klassieke" straatnaambord een bord met "naamstoelichting" gekregen. Dit bord van Hendrik Conscience hangt in de Jacob van Arteveldestraat. Een duidelijk en grafisch goed verzorgd bord.

De Blauwvoetstraat, nu gedeeltelijk opnieuw gebouwd, heeft een bijzonder bord over Albrecht Rodenbach. De Blauwvoet is een vogel, die het symbool was voor het gelijknamige strijdlied van de katholieke Vlaamse studentenbeweging.

Het Vlaamse karakter van de woonomgeving, qua naam althans, wordt versterkt door het woonblok van de Jacob van Arteveldestraat in Vlaamse steden in te delen zoals het voorbeeld hierboven.
Overigens zijn in de wijk Nieuw Sloten veel straten met Belgische (ook Vlaamse) namen. De Antwerpenbaan is er één van.

Ook de Leeuwendalersweg is opnieuw gebouwd (o.a. de Scalaflat). Hier valt de eer toe aan Joost van den Vondel met het Leeuwendalers Lantspel.  Leuk op dit bord is de reproductie van de historische uitgave van het toneelstuk.

De grote straatnaamborden maken deel uit van het project Geef Straten een Gezicht, dat door fotograaf Paul Fennis, Amsterdam, wordt uitgevoerd.

Even voorbij de Ringspoordijk is stadsdeel Nieuw West, daar is voor de toelichting van de straatnaam een buitenmodel straatnaambord gekozen.

Laan van Spartaan: het stapelen is begonnen

Elke dag rijden meerdere van deze truck-trailer combinaties naar de bouwplaats (Jan van Galen-straat/Ringspoordijk) van de Laan van Spartaan, waar een woonlocatie wordt samengesteld uit prefab- woonunits.

De eerste etages zijn al gemonteerd. Een steigerloze bouwplaats, eigenlijk geen bouwvakkers maar "monteurs"; slechts een paar mensen zijn nodig, die op de bouwplaats dit werk verrichten èn het stapelen en monteren gaat bovendien snel.
Op deze manier kan een deel van het woningentekort in Amsterdam (en elders) snel opgelost worden. Een gezin zou twee of drie units kunnen gebruiken en ook is het mogelijk om maisonettes te construeren.

Deze woonunit lijkt vanuit de verte gewoon gestapeld te worden, maar gaat er "rustig" tussenin. Maatwerk op de centimeter!

Daar zakt de woonunit tussen de reeds geplaatste in. Twee monteurs en één hijskraan met machinist (en een truck-trailer chauffeur uiteraard)!

Aan het hijsjuk zit een kooiconstructie gekoppeld, waarin de monteurs de afwerking van de aansluiting kunnen verrichten o.a. de naden tussen de woonunits dichtkitten.

Zo gaat het gebouw/de constructie er uitzien.

Poort van Toorop

 

Op het  kruispunt Jan van Galenstraat en Jan Toorpstraat, tegenover het OLVG-West, is veel gesloopt en uiteraard weer opnieuw gebouwd. Het bestaande kantoorgebouw transformeren naar apartementen was geen optie en zo is de Poort van Toorop tot stand gekomen. De woningen worden verhuurd door woon tank, een verhuurorganisatie voor Young Professionals (vrije sector huurwoningen in Amsterdam).

 

De Poort in aanbouw, in 2017 komen de eerste bewoners, die een fraai uitzicht hebben op onder meer de Laan van Spartaan en een zichtlijn hebben richting centrum.

 

Dit hotel, naast de Poort van Toorop, is The Student Hotel al eerder (nieuw) gebouwd en heeft ook woonlocaties langs de Ringspoorbaan. Op dit terrein naast de busgarage van het GVB is iedere vierkante meter benut.

Aan de overzijde van de Poort van Toorop bevindt zich het ziekenhuiscomplex van het OLVG-West, heel vroeger St. Lucas Ziekenhuis, vervolgens St. Lucas-Andreas Ziekenhuis (vorige locatie gesloopt en op het terrein bevindt zich nu het Andreas Woonkwartier). Dit gedeelte van het ziekenhuiscomplex lijkt meer op een fabriek dan op een ziekenhuis. Maar ook de zorg is een industrie geworden.

Laan van Spartaan verder de hoogte in

Het voltooien van de Laan van Spartaan is een weg van lange adem. Het Westkavel is bijna het sluitstuk (nog één terrein wacht op bebouwing en dan is de Laan van Spartaan voltooid) en bovendien een hoog kavel: 16 verdiepingen. De meeste hoge wooncomplexen bevinden zich aan de Erasmusgracht en één langs de A-10. Aan de Jan van Galenstraat is dit wooncomplex de enige forse hoogbouw van de Laan van Spartaan.

 

Met het fundament is al begonnen, van een deel van de palen moeten de koppen nog gesneld worden. Het complex gaat 361 woningen bevatten. Het bijzondere van dit project is, dat vrijwel alles in prefabricatie wordt vervaardigd, ook de woningen, die "gewoon" op elkaar worden "gestapeld". Bouwen is hier meer monteren!

Een forse kraan om alles op de juiste plaats te zetten, wordt inmiddels in gereedheid gebracht. Het "stapelen" gaat ongetwijfeld een spectaculair karwei worden.

Leuk contrast: vanaf de bouwplaats is goed zicht op één van de twee flats langs de Burg.Cramergracht. Dit waren de eerste galerijflats in Amsterdam (bouwperiode 1956-'58, de architect was Piet Zandstra).

Het front van de Laan van Spartaan aan de Erasmusgracht. Forse flatgebouwen, die een enigszins "fabrieks" uiterlijk hebben, zoals omwonenden dit voorzichtig stellen.

Het front van de Laan van Spartaan langs de A-10. Deze bebouwing dient als geluidsbuffer voor de andere woningen. Ook de naast gelegen ROC-school heeft in feite deze functie.

Het schoolgebouw van ROC van Amsterdam, MBO College West, staat op de hoek van de Jan van Galenstraat en de A-10.

Helofytenfilter in Erasmusgracht, Amsterdam

Voorbijgangers, links of rechts passerend, zien in eerste instantie twee "eilandjes", die via een looproute met elkaar verbonden zijn en "omlopen" onnodig maken. Maar er is meer...

Een oplettende voorbijganger begrijpt meteen wat de "eilandjes" in feite zijn: een helofytenfilter. Dat valt inderdaad niet zo snel op. Bovendien zijn er in Amsterdam niet veel grote helofytenfilters, behalve in de Erasmusgracht, bevindt zich er nog een in het Sarphatipark. De andere zijn klein of bevinden zich op particulier terrein.
Het principe van een helofytenfilter is vrij eenvoudig: verontreinigd water bv. regenwater wordt door een "zandbak met planten" gevoerd (vaak begroeid met riet) en door de werking van de plantenwortels gereinigd en als schoon water geloosd. In het Sarphatipark wordt het water van de Amstel gezuiverd voordat het in het watersysteem van het park komt. In de Erasmusgracht wordt regenwater uit de omgeving gezuiverd en vervolgens weer geloosd. Overigens staat de Erasmusgracht via een buisverbinding in contact met de verderop gelegen Rijpgracht.

Het principe is eenvoudig, maar de uitvoering niet. De juiste beplanting, meestal riet, maar mattenbies en eventueel lisdodden kunnen soms ook, is een cruciaal punt. Ook is de hoeveel instromend verontreinigd water (en het type van verontreiniging, niet alles kan!) het zgn. influent van zeer groot belang in verband met de capaciteit van het systeem. Verder is het onderhoud van het filter van groot belang want andere verontreiniging (bv. motorolie van boten) en drijfvuil kunnen de werking van het filter teniet doen. Verontreiniging in het uitstroom gedeelte (effluent) maakt de hele cyclus waardeloos. Het systeem moet trouwens eveneens zoveel mogelijk vandalisme-bestendig zijn. Het helofytenfilter in de Erasmusgracht heeft een doorlooproute en zelfs een rustplek met banken, dat betekent blikjes en doosjes etc. in het water.

Eén van de wandel(fiets)paden door het helofytenfilter in de Erasmusgracht.

Helofytenfilters zijn reeds tientallen jaren in gebruik, dit is een wetenschappelijke publicatie over constructie en werking van helofytenfilters uit 1993 van de wetenschapswinkel biologie Utrecht.