VU en Zuidas

De Zuidas is direct te bereiken via metro- en treinstation Zuid/WTC. Wie echter het gebied eerst vanaf een afstand wil bekijken heeft met de metrohalte Amstelveenseweg een goed uitgangspunt. Het station biedt een mooie zichtlijn richting rivier de Amstel.

Vanaf het metro-perron is al een deel van het VU-complex (MC en Universiteit) en ACTA te zien.

Aan de zijkant van de Amstelveenseweg is deze "buis" een opvallende verschijning: de PET en MRI unit van het VUmc. Trillingsvrij opgesteld en afgeschermd voor hinderlijke stralingen.

Nog een fors stuk van het VU-complex met o.a. het polikliniekgebouw en links de "brug" tussen het ziekenhuis en het polikliniekgebouw. Met alle faculteitsgebouwen (er wordt nog meer gebouwd!) is eigenlijk het hele gebied tussen Amstelveenseweg, A-10 Oost, Buitenveldertselaan en Arent Janszoon Ernststraat volgebouwd.

Een deel van de Zuidas (langs De Boelelaan). Opdrachtgevers en architecten proberen elkaar voortdurend te overtreffen alleen al op dit gedeelte!

Op de foto: kruising De Boelelaan-Van Leijenberghlaan. Wel indrukwekkend.

Hier en daar zijn in de Zuidas plastieken geplaatst. Deze staan op de Lex van Deldenbrug. Via deze brug loopt de toegang naar het "hart" van de Zuidas George Gershwinplein en Gustav Mahlerplein (2 pleinen).

Even goed opletten en wat is daar te zien? Een aalscholver op een lichtmast te midden van het verkeer en bouwactiviteiten. Net een paar visjes uit de Amstel gehaald en nu even bijkomen?

Voor liefhebbers van de Amsterdamse School is deze architectuur toch wel een "harde" confrontatie.

Visueel sluit deze communicatietoren dit gedeelte van de Zuidas als een uitroepteken (?) af.

De Boelelaan is het zuidelijk gedeelte van de Zuidas. Bij het noordelijk gedeelte (langs de A10 Oost) worden gigantische projecten uitgevoerd: het zgn. Dok (de A10 Oost gaat een stukje ondergronds), de weguitbreiding en spoor-uitbreiding binnen het kader van de verbinding Schiphol-Almere (A9,A10, A1, A2, A6).

Kiosken in Amsterdam

De kiosken zijn weer terug in Amsterdam. Niet veel Amsterdammers zullen zich nog kunnen herinneren, dat Amsterdam talrijke kiosken kende. Makkelijk om een krantje te kopen, een advertentie op te hangen of om te kunnen telefoneren! Langzamerhand zijn de kiosken verdwenen om nu weer terug te komen in de vorm van b.v. een eethuisje of bloemenkiosk. Deze kiosk (bloemen)
wordt ingericht op de hoek van de Hoofdweg en Erasmusgracht. De naam is eigenlijk ook veranderd: de huidige kiosken worden een MIK (Multi Inzetbare Kiosken) genoemd.

 

De vormgeving is uiteraard veranderd, maar lijkt nog een beetje op één van de laatste kiosken (bij het Stedelijk Museum). Een echte "klassieker" stond o.a. op de Nieuwe Zijds Voorburgwal voor het de centrale van (toen nog) de PTT-Telefoondienst.

 



Deze kiosk (eethuisje) staat op het Gulden Winckelplantsoen tegenover de ingang van de supermarkten (Albert Heijn en Vomar) en de parkergarage.

De (komende) bouw van de kiosk wordt openbaar aangekondigd, ter plaatse en via een brief aan de omwonenden.

Voor inlichtingen over lokaties, huurprijzen e.d.: http://www.kioskeninamsterdam.nl

 

StripDossier ABN Bank inside

Boeken over strips hebben zo hun eigen manier van toelichting op het ontstaan en de verdere levensgang van strips. StripDossier (hier boven afgebeeld) is een boek, dat ook een link legt naar de filmwereld. Strips met Prins Valiant in de hoofdrol (auteur Harold Forster) hebben een zodanige historische werking/filmisch karakter, dat Foster de Poedovkin of ook wel de Eisenstein van de strip wordt genoemd. In het boek wordt verder een aantal stripauteurs gepresenteerd èn een aantal strips is speciaal voor dit boek gemaakt.

Nog een voorbeeld van een strip in relatie tot film: de avonturen van luitenant Blueberry. Deze strips hebben een sterke verwantschap met de zgn. Spaghetti westerns (Once upon a time in the West bv.).
Bovenstaande twee stripboeken vormen in feite één verhaal, maar de uitgever heeft om commerciële redenen elk boek een aparte titel gegeven.

De avonturen van Blake en Mortimer nemen een aparte plaats in bij de detectivestrips. Deze uitgaven wordt gewoon genummerd als 1,2 enz. per titel.

Een "stukje historie" ontbreekt uiteraard niet in het StripDossier. Little Nemo (auteur Winsor McCay) is het enige stripverhaal, tot op heden, dat is tentoongesteld in het Metropolitan Museum of Art in New York. Bovenstaand stripboek is een goedverzorgde Nederlandstalige uitgave op groot formaat.

Als sluitstuk een stripboek uit een genre, dat ook in het StripDossier wordt genoemd: de propaganda strip.
Comic Art Propaganda is een goed verzorg boek met verschillende thema's. De moeite van "het hebben" waard.

Mercatorplein beletterd

Gewoon een doordeweekse dag. Het is vroeg, het is nog geen mooi weer en het plein is leeg.

Opeens komt er een konvooi met een oplegger, een kraanwagen en een dieplader langs het plein en stopt.

Na flink aanpakken is het Mercatorplein beletterd. Een initiatief van de Stichting Amsterdam Marketing. Deze stichting is de citymarketingorganisatie van Metropool Amsterdam. Het Mercatorplein draagt nu zijn steentje bij aan het metropoolbeeld van Amsterdam. Ook de zon is gaan schijnen!

Een blik op het torentje (3e toren Mercatorplein) van de parkeergarage en etablissement Zurich.

Een deel van de winkels: restaurant, kapper, wasserette (wassalon De Mercator), café aan de oostzijde van het Mercatorplein.

Voor wie meer wil weten over het Mercatorplein is deze (video)cd een uitkomst.

Van Bosman tot Savonius

De discussie over windenergie (de molens en hun locatie!) duurt nog steeds voort, zolang er windmolens geplaatst gaan worden. Ondertussen draait de Bosmanmolen rustig door. Hier op het volkstuincomplex De Groote Braak (2 molens). De molen is klein en wordt voor waterpeilbeheersing gebruikt. Een ontwerp en constructie als windenergiemolen heeft uiteindelijk niet tot resultaten geleid.

Ook op het volkstuincomplex De Bretten, evenals de Groote Braak gevestigd op de Lange Bretten, Amsterdam, staat een Bosmanmolen, eveneens in gebruik voor waterpeilbeheersing.

Detailopname van de rotorconstructie (hoofdvaan en hulpvaan; het systeem reageert op de waterhoogte via een vlotter, die de vanen instelt). In 2006 is het nieuwste model op de markt gebracht.

De grote (en voor sommigen de gevreesde) molens voor de windenergie domineren het blikveld van de Lange Bretten. Veel molens in de omgeving zijn van het merk Vestas.

Een bekend boek van de Ekologische Uitgeverij. Van belang door de algemene informatie en de informatie over het zelf bouwen van windmolens "en alles wat erbij hoort". In het boek wordt ook de Bosmanmolen genoemd.

Bovenstaand een principetekening van een Savoniusrotor.
De Savoniusrotor is een verticale windmolen.









Op de foto links een proefontwerp van een Savoniusmolen met meerdere rotoren. Ook worden Sovoniusrotoren gebruikt als hulprotoren bij Darrieus molens (ook verticaal).
Uiteindelijk hebben de horizontale molens de mark veroverd.
Constructie en rendement zijn gunstiger dan verticale molens.
(ontwerp  A.N. Bösensell - 1977)

                                                                                                                                           

Als sluitstuk de watermolen, die in Nederland niet veel meer in gebruik is. Vroeger veel gebruikt voor de industrie (papierfabricage, houtzagerijen e.d.) en waterpeilbeheersing. Ook kon een watermolen een generator aandrijven om zo electriciteit op te wekken voor machines ipv. directe aandrijving.                                          

Nog wat filosofie: de natuurkracht wind is evenals de natuurkracht water zowel een hulpbron als een bedreiging voor de mens.

Reclame zoals het was

Sinds het Internet-tijdperk is begonnen, wordt er veel geklaagd over de overdadige en opgedrongen reclame, die het beeldscherm "teistert". Veelvuldig wegklikken, programma's, die popups onderdrukken, behoren tot het dagelijks gebruik van het Internet. Dit boek gaat terug naar het Internetloze tijdperk. Het is de moeite waard om te lezen hoe het "gezicht" van de reclame is veranderd. Heel treffend is de reclame van Vettenwinkel (verfprodukten) op pagina 146. Vonden toen mensen de radio- en tv-reclame al overdadig, nu is er toch wel iets anders aan de hand.

Bovenstaand boek geeft het dagelijks leven met de reclame weer. Eigenlijk de ontwikkeling/de rol van de reclame in een veranderende maatschappij. Merken zijn verdwenen en merken hebben een ander "jasje" gekregen. Beide boeken vullen elkaar mooi aan.

Het boek "75 jaar Spar" is een praktijkvoorbeeld van de ontwikkeling van de levensmiddelenbranche, de reclame èn de samenleving. De Spar is er nog steeds in tegenstelling tot b.v. De Gruyter.

Altijd interessant om een bepaald onderwerp, in dit geval reclame, eens te bekijken van uit een ander perspectief. Het Design Handboek biedt daarvoor een mooie gelegenheid. De pagina's 52 en 53 geven een voorbeeld van branding, de pagina's 64 en 65 een voorbeeld van corporate identity.

Ayasofya Westermoskee nadert voltooiing

Letterlijk -a view from the bridge- (Wiegbrug). De imposante Ayasofya Westermoskee, Baarsjesweg, Amsterdam-West, is reeds van grote afstand te zien. Minaret en koepel rijzen boven de bestaande bebouwing uit.

De moskee vanaf de overkant gezien, Kostverlorenkade, hoek Hasebroekstraat. Het plein bij de moskee heet Piri Reisplein en vormt met de woningen een soort hofstructuur. Links van de moskee bevindt zich het Piri Reis Grand Café. Piri Reis (Hadji Muhiddin Piri Ibn Hadji Mehmed) was een Ottomaanse zeevaarder, navigator en cartograaf (Kaart van Piri Reis).

Deel van de bouwlocatie met de gebruikelijke informatie, zoals die bij bouwplaatsen wordt vermeld.

 

De toegang tot de moskee. De totale hoogte van de minaret met alem (halve maan) bedraagt 42 meter.

>In 1993 is 10.000 m² grond opgekocht van het voormalige Riva-terrrein. Nu, 20 jaar later is na vele verwikkelingen, rechtzaken en andere perikelen het doel bereikt. Een magnifiek complex is voltooid.

De architectuur is Ottomaans, de Suleymaniye moskee, Istanbul, heeft als referentie gediend<

Een stukje geschiedenis alweer. In eerste instantie was een stuk uit de gevelwand van de Witte de Withstraat gesloopt (het Gat van de Witte de With) om een toegang te maken naar het moskee-

terrein. De poortstructuur is gebleven, maar een hotel heeft de vrijgekomen ruimte opgevuld. Geen doorgang uiteindelijk in verband met mogelijke verkeersoverlast.

Tot slot nog even een blik op de minaret vanaf de Postjeskade.